เราเป็นคนหนึ่งที่ตัดสินใจไม่สมัครสมาชิกนิตยสารและคอร์สต่างๆอยู่หลายที่
เพียงเพราะว่า ในการชำระเงินด้วยการโอนเงิน เขาให้แฟ็กซ์หลักฐานการโอนเงินไปให้อย่างเดียว
ไม่มีการเขียนบอกว่าจะอนุโลมการถ่ายรูปสลิปด้วยมือถือแล้วส่งไปทางอีเมลได้

 

แล้วบ้านเราหรือบ้านชาวบ้านปรกติทั่วไป มีแฟ็กซ์ซะที่ไหนล่ะ?
ถ้าจะสมัครนิตยสารสักเล่ม ต้องกรอกใบสมัคร แล้วก็ไปโอนเงิน แล้วก็หาร้านส่งแฟ็กซ์ให้
หรือไม่ก็เอาแฟ็กซ์ที่ทำงานใช้
นี่แสดงว่าต้องมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้มานะ
ถึงได้ยอมลงทุนลงแรงหลายขั้นตอนอย่างนี้

 

ไม่นับกรณีบริษัทต่อบริษัท กิจการต่อกิจการ ที่ใช้แฟ็กซ์กันเป็นปรกติ
พูดถึงแค่ในกรณีกิจการต่อลูกค้าที่เป็นผู้บริโภคทั่วไป เท่่านั้น
การที่ต้องให้โอนหลักฐานการโอนทางแฟ็กซ์
มันเป็นการตรวจสอบยอดที่น่าจะเอาท์ไปได้แล้ว และเป็นการอำนวยความสะดวกแก่กิจการเป็นหลัก

กิจการมักนึกว่า ก็ให้ลูกค้าทำแค่นี้เอง ทำแค่นั้นเอง

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกรอกข้อมูลส่วนตัวยาวเหยียด
ให้เปิดเผยเลขบัตรประชาชน วันเกิด เงินเดือน
หรือการจ่ายเงินอันรุงรัง
และอื่นๆ
แม้ว่าสมัยนี้จะยังสามารถบังคับให้ลูกค้ากรอกนั่น ทำนี่ได้อยู่
แต่เอาเข้าจริงๆก็ไม่ใช่เรื่องที่มีประสิทธิภาพ
และยังเป็นการยึดติดกับการคิดว่า ยังไงลูกค้าก็มาหา ยังไงลูกค้าก็ต้องทำนั่นนี่ให้เรา

ซึ่งในความเป็นจริง นับวัน คู่แข่งทางธุรกิจมันยิ่งเยอะ
ถ้ากิจการไม่ได้โดดเด่นเด้งดึ๋งไม่แคร์สื่อจริงๆ แบบลูกค้ายังไงก็ต้องง้อ
ก็ควรจะนึกถึงใจของลูกค้าให้มาก
ไม่ใช่ว่าลูกค้าคือพระเจ้า แต่คือคนที่เขาเลือกได้ว่าจะเอาเงินมาให้เราหรือไม่
และมันอยู่ที่ว่าเราต้องการลูกค้าแบบไหนที่จะมาเห็นเราเป็นตัวเลือกในสายตา

 

ป.ล.
http://www.magnation.com/ เจ๋งดีเหมือนกัน